MOON DANCER

خداحافظ رقاص ماه....

godheaven — Fri, 14 Aug 2009 12:06:18 GMT

سلام..بالاخره نوبت من هم رسید که برم..توی این دوسالی که اینجا بودم واقعا خیلی چیزا یاد گرفتم..و دوستانی پیدا کردم که برام خیلی ارزشمندن...اما دیگه وقته رفتنه..

البته اگه خدا بخواد میخوام بشینم واسه کنکور کارشناسی ارشد درس بخونم..و چه چیزی مهمتر از اون...اما بعد از کنکورم هم معلوم نیست که برگردم یا نه.....این تنها وبلاگیه که من دارم..وبلاگی که هر پستش متناسب با یک خاطره وحال و هوای درونی من بود..البته برای کسانی که اهله دل بودن ..

از غم یه خاطره شروع کردم .و به اشنایی هایی ادامه دادم..رسیدم به جایی که نسخه میپیچیدم...!!

گذشت و گذشت...شد نیاز...شد عادت... گاهی امید.و گاهی تردید!...... به قول یه بنده خدایی شده بود وبلاگ درمانی!....و خیلی زود هم تموم شد.....

و این هم پایانی است برای من....

به همین راحتی

این شعر هم تقدیم به همه دوستان خوبم...

خدا حافظ همین حالا،همین حالا که من تنهام
خداحافظ به شرطی که بفهمی تر شده چشمام
خداحافظ کمی غمگین،به یاد اون همه تردید
به یاد آسمونی که منو از چشم تو می دید
اگه گفتم خداحافظ، نه اینکه رفتنت ساده است
نه اینکه میشه باور کرد دوباره آخر جاده است
خداحافظ واسه اینکه نبندی دل به رویاها
بدونی بی تو و با تو همینه رسم این دنیا

خدایا...

godheaven — Sun, 12 Jul 2009 18:27:18 GMT

خدایا تا کی باید تجربه کنیم و عبرت بگیریم

سه دسته ادم از نظر من غیر قابل تحملند:

ادمایی که به عقل و شعور خودشون شک دارند و به حرفای دیگران اکتفا میکنند

ادمایی که زود قضاوت میکنند

ادمایی که حرف و عملشون یکی نیست

نه اینکه هوای نوشتن نیست، نه اینکه نفس تو نباشد در هوای من
.
.
.
در این هست و نیست شدنم صدای پای تو که می آیی و می روی را مدام میشنوم.
خدا خدا خدا خدا

گفتی تو را شانه شده ام
گفتی هوای نفسی
گفتی توان بودنم
خدا خدا خدا خدا

خدا نشسته است و تو را نظاره میکند و به خود میبالد به خود و هفتمین روز خلقتش
آب و خاک وهمه موجودات و همه شش روز برای تست.
و اما روز هفتم!!!
تو را جز برای پرستش خود نیافریدم.

(ما خلقت الجن و الانس الا لیعبدون)

خدایا شکرت.....

خدایا....

godheaven — Sun, 31 May 2009 21:06:18 GMT

خدایا...

خدایا کمکم کن تا راهی رو که انتخاب کردم بیراهه نباشه

و چنان کن که پایان کار تو خوشنود باشی و من رستگار....

بهاران را باور کن....

godheaven — Wed, 18 Mar 2009 22:21:18 GMT

باز کن پنجره را ،که نسیم روز میلاد اقاقی ها را جشن میگیرد
و بهار
روی هر شاخه ی گل ،کنار هر برگ،شمع روشن کرده است
همه ی چلچله ها برگشتند و طراوت را فریاد زدند
کوچه یکپارچه اواز شده است
و درخت گیلاس
هدیه ی جشن اقاقی ها را ،گل به دامن کرده است.

باز کن پنجره را ،ای دوست،هیچ یادت هست
که زمین را عطشی وحشی سوخت؟
برگ ها پژمردند؟
تشنگی با جگر خاک چه کرد؟

هیچ یادت هست؟
توی تاریکی شب های بلند ،سیلی سرما با تاک چه کرد؟
با سرو سینه ی گل های سفید،نیمه شب باد غضب ناک چه کرد؟
هیچ یادت هست؟
حالیا معجزه ی باران را باور کن و سخاوت را در چشم چمن زار ببین
و محبت را در روح نسیم
که در این کوچه ی تنگ ،با همین دست تهی
روز میلاد اقاقی ها را جشن میگیرد!

خاک جان گرفته است
تو چرا سنگ شدی؟
تو چرا این همه دلتنگ شدی؟
باز کن پنجره را

و بهاران را باور کن

((فریدون مشیری))

سال نو مبارک همراه با بهترین ارزوها

سلام به همه دوستان خوبم..به همه ی کسانی که در این مدت همیشه کنارم بودند..چه شادی و چه غم ..دوستانی مجازی ولی شاید واقعی تر از دوستان واقعی..در واپسین ساعات سال ۸۷ و در استانه ی ورود به سال نو برای همه ی شما دوستان خوبم ارزوی موفقیت و سالی سرشار از شادی و سلامتی رو دارم و امیدوارم که به همه ی خواسته هاتون برسید..

راستش شاید مدتی اپ نکنم .دلم براتون خیلی تنگ میشه..شاید باور نکنید ولی من توی این محیط مجازی چیزایی یاد گرفتم ..دوستانی پیدا کردم و تجربیاتی بدست اوردم که تو دنیای واقعی خیلی دنبالشون بودم ولی پیداشون نکردم .. دوستانی که با نظراتشون همیشه منو در همه حال تنها نگذاشتند.. اینجا همه چی بوی صمیمیت و صداقت داره و شاید تنها جایی که من احساس ارامش میکنم...

همتونو دوست دارم

فروه

مطمئن باش...

godheaven — Mon, 02 Mar 2009 06:38:18 GMT

مي دوني تمام مشكلات و ناراحتي هايي كه تو داري بر ميگرده به طرز افكار تو...اينكه چه جوري به دنيا نگاه ميكني؟؟؟...مي دونم گاهي اتفاقاتي تو زندگيت ميوفته كه بسيار ناراحت كننده است..اتفاقاتي كه رخ دادن و تو توانايي تغيير اونا رو نداري...يك سري تجربه هاي ناخوشايند داري كه نتونستي هنوز باهاشون كنار بياي...گاهي بايد قبول كني كه خيلي چيزها از حيطه ي ادراك و كنترل تو خارجه..

خوب به نظرت بايد چيكار كني؟؟

مساله اينجاست كه وقتي خلق ادم پايينه فقط كاستي ها رو ميبينه ولي اگه بتونه خلقشو بالا ببره مي تونه هستي ها رو ببينه...كه ميتونه براش وضعيت خاصي رو ايجاد كنه...

اينجاست كه اصل پذيرش معنا پيدا ميكنه..يعني قبول كن..به عنوان اتفاقي كه افتاده و اگه تو بتوني اونو كنار بزني اينجاست كه بايد به خودت ببالي..

سعي كن توي ذهنت براش جايگزين پيدا كني...

يعني اگه يه چيزي ..يه تجربه اي يا يه اتفاقي ناراحتت ميكنه اونو كنار بزن...و به يك تجربه يا اتفاقي كه برات افتاده و بسيار هم لذت بخش بوده فكر كن...

مطمئن باش نتيجه ميگيري...

....

godheaven — Sat, 21 Feb 2009 21:22:18 GMT

کاش آسمان حرف کوير را مي فهميد و اشک خود را نثار گونه

هاي خشک او مي کرد......

کاش در قاموص غصه ها معناي سنگين لبخند گم نمي شد....

کاش قلب هامان آنقدر خالص بود که دعاها قبل از پايين آمدن

دست ها مستجاب مي شد.....

کاش واژه صداقت آنقدر با لب ها صميمي بود که ديگر براي

بيان کردنش نيازي به شهامت نبود.......

و کاش مرگ معني عاطفه را مي فهميد.

گاهی برای رسیدن به خواسته ای،چه بهای سنگینی باید بپردازیم..!

مجبوری بخندی...!

godheaven — Thu, 12 Feb 2009 10:06:18 GMT

هر بذري در زمان مناسب خود كاشته و در زماني مناسب تر برداشته مي شود.زماني بايد گريست و زماني بايد به گريه ها خنديد!وقتي قدرت زمان به اشتياق ما عمل نميكند،پس ما بايد در كدامين بخش زمان بر قدرت زمان مسلط شويم؟!

زماني كه غرق در شادي ،خنده و نشاط هستيم ،خبر اتفاقي ناگوار،ما را به اوج اشك و اندوه دعوت ميكند،ايا اين بخش از زمان گوشه اي از حكمتي است كه بايد پيش ايد؟نقش ما در تغييرات و جابجايی ((اشك و لبخند))چيست؟؟ما بايد از قبل ،براي هر گونه تغيير در بستر زمان اماده باشيم.

ما بزرگ افريده شده ايم ،حق نداريم كوچك فكر كنيم!

انسان هايي كه امادگي هيچ اتفاقي را در ((حقيقت زمان))ندارند،خواهند شكست!فراموش نكنيم زماني ،زمان پيشرفت و موفقيت ماست و زماني زمان سقوط،شكست و كسب تجربه ماست!اماده باش و بدان شكستي كه انسان را بيدار ميكند يك پيروزي بزرگ است!

خدا زمین را مدور آفرید تا به انسان بگوید :

همان لحظه ای که تصور میکنی به آخر دنیا رسیده ای ؛ درست در نقطه آغاز هستی.

ولنتاین مبارک

دو گنج...

godheaven — Sat, 31 Jan 2009 22:16:18 GMT

تا حالا شده به طرز برخوردت،طرز رفتارت،طرز صحبت كردنت با پدر و مادرت دقت كني؟
شده كاري بكني و بعد پشيمون بشي...حرفي بزني و بعد ندوني چه جوري درستش كني...شده بخواي جبرانش كني؟
حتما شده..
قبلنا رسم بود وقتي پدر وارد مي شد همه به احترامش بلند ميشدند ما حالا چي!انصافا اين كارو ميكني؟
به اسم صميميت حرمت ها رو شكستيم..اگر دوست داري رفتارتو تغيير بدي..دوست داري يه چيزايي رو تو خودت پرورش بدي..مطمئن باش بهترين نقطه ي اغاز همين جاست...تو رفتارت با پدر و مادرت..اگه اينجا رو درست كني مطمئنا اون رفتارهايي رو كه ميخواي بدست بياري خودش درست ميشن..
خيلي از ماها فكر ميكنيم اونا هميشه با مااند..حداقل تا زماني كه ما 40 يا 50 ساله بشيم..اما اگه اينجوري نباشه چي؟اگه يكيشونو از دست بدي چي؟
مي دوني چقدر حسرت و افسوس ميخوري...
يادمه يه فيلمي ديدم كه ازرائيل به يه مردي فرصت ميده كه تا اخر شب واسه خودش يه جايگزين پيدا كنه كه به جاش بميره وگرنه ازرائيل خودشو ميبره..اون بنده خدا در به در دنبال يه نفر ميگشت..اخرش هم یه نفرو پيدا كرد و اون شخص به جاش مرد..وقتي طرف عذاب وجدان ميگيره و به ازرائيل ميگه بيا خود منو ببر..ازرائيل ميگه اون مرد به خاطر تو نمرد.اون مرد چون موقش بود .ولي چيزي كه باعث شد تو زنده بموني فقط دعاي خير مادرت بود....
برو خوشحال باش كه چندين سال به عمرت اضافه شد...
بياييد قدرشونو بيشتر بدونيم..

به احترامش لحظه ای سکوت.....

godheaven — Tue, 20 Jan 2009 13:18:18 GMT

دوست عزیز میلاد لزران(یکی از بچه های دانشگاه ) که بر اثر انفجار نارنجک توسط افراد منافق و خود فروخته در یکی از دسته های عزاداری امام حسین علیه السلام در شهرستان تربت جام به درجه ی رفیع شهادت نائل شد.

روزی که در جام شفق مل کرد میلاد
بر خشک چوب نیزه ها گل کرد میلاد
شید و شفق را چون صدف در آب دیدم
میلاد را بر نیزه، گویی خواب دیدم
میلاد را بر نارنجکی آری ، این چنین است
میلاد را لرزان دیدن سهمگین است
بر صخره از سیب زنج بر می توان دید
میلاد را روز عشورا کمتر میتوان دید

بر سنگ مزارش بنویسید
بنویسید زیر این سنگ کسی خفته است
او به دست متافق کشته است
روز عشورا روز عشق به حسین
این میلاد ماست
که با دو چندان ای کاش
و دو چندان افسوس
زیر این خاک
با دست لرزان عزیزان
خفته است
بنویسید این کس از ضربه کاری مردست
نه بنویسید او شهید است
با عاطفه بود جان را فدا کرده است

بنوسید امروز روز قربان کردن عاطفه هاست
روز پژمردن گل فصل بهار
روز اعلام جنون بر سر دار

(( روحش شاد و یادش گرامی))

اعتماد به خداوند....

godheaven — Fri, 09 Jan 2009 21:18:18 GMT

شهسواري به دوستش گفت:بيا به كوهي كه خدا انجا زندگي مي كند برويم.مي خواهم ثابت كنم كه او فقط بلد است به ما دستور بدهد و هيچ كاري براي خلاص كردن ما از زير بار مشقات نمي كند.
ديگري گفت:موافقم.اما من براي ثابت كردن ايمان مي ايم.
وقتي به قله رسيدند شب شده بود.در تاريكي صدايي شنيدند.((سنگ هاي اطرافتان را بار اسبتان كنيد و انها را پايين ببريد))
شهسوار اولي گفت:مي بيني؟بعد از چنين صعودي او از ما مي خواهد كه بار سنگين تري را حمل كنيم!محال است كه اطاعت كنم.
ديگري به دستور ،عمل كرد.وقتي به دامنه ي كوه رسيدند،هنگام طلوع بود و انوار خورشيد ،سنگ هايي را كه شهسوار مومن با... خود اورده بود ،روشن كرد..انها خالص ترين الماس ها بودند
نتيجه:
هان مشو نوميد چو واقف نه اي از سر غيب باشد اندر پرده بازي هاي پنهان غم مخور

بزرگترين شكست از دست دادن ايمان است.متبرك كسي است كه علي رغم همه ي رويدادها قلب خود را به سوي خدا مي گيرد و مي گويد:به تو توكل مي كنم
((جي .پي.واسواني))