مي دوني تمام مشكلات و ناراحتي هايي كه تو داري بر ميگرده به طرز افكار تو...اينكه چه جوري به دنيا نگاه ميكني؟؟؟...مي دونم گاهي اتفاقاتي تو زندگيت ميوفته كه بسيار ناراحت كننده است..اتفاقاتي كه رخ دادن و تو توانايي تغيير اونا رو نداري...يك سري تجربه هاي ناخوشايند داري كه نتونستي هنوز باهاشون كنار بياي...گاهي بايد قبول كني كه خيلي چيزها از حيطه ي ادراك و كنترل تو خارجه..

مساله اينجاست كه وقتي خلق ادم پايينه فقط كاستي ها رو ميبينه ولي اگه بتونه خلقشو بالا ببره مي تونه هستي ها رو ببينه...كه ميتونه براش وضعيت خاصي رو ايجاد كنه...

اينجاست كه اصل پذيرش معنا پيدا ميكنه..يعني قبول كن..به عنوان اتفاقي كه افتاده و اگه تو بتوني اونو كنار بزني اينجاست كه بايد به خودت ببالي..

سعي كن توي ذهنت براش جايگزين پيدا كني...

يعني اگه يه چيزي ..يه تجربه اي يا يه اتفاقي ناراحتت ميكنه اونو كنار بزن...و به يك تجربه يا اتفاقي كه برات افتاده و بسيار هم لذت بخش بوده فكر كن...