تا حالا شده به طرز برخوردت،طرز رفتارت،طرز صحبت كردنت با پدر و مادرت دقت كني؟
شده كاري بكني و بعد پشيمون بشي...حرفي بزني  و بعد ندوني چه جوري درستش كني...شده بخواي جبرانش كني؟
حتما شده..
قبلنا رسم بود  وقتي پدر وارد مي شد همه به احترامش بلند ميشدند ما حالا چي!انصافا اين كارو ميكني؟
به اسم صميميت حرمت ها رو شكستيم..اگر دوست داري رفتارتو تغيير بدي..دوست داري يه چيزايي رو تو خودت پرورش بدي..مطمئن باش بهترين نقطه ي اغاز همين جاست...تو رفتارت با پدر و مادرت..اگه اينجا رو درست كني  مطمئنا اون رفتارهايي رو كه ميخواي بدست بياري  خودش درست ميشن..
خيلي از ماها فكر ميكنيم اونا هميشه با مااند..حداقل تا زماني كه ما 40 يا 50 ساله بشيم..اما اگه اينجوري نباشه چي؟اگه يكيشونو از دست بدي چي؟
مي دوني چقدر حسرت و افسوس ميخوري...
يادمه يه فيلمي ديدم كه ازرائيل به يه مردي فرصت ميده كه تا اخر شب واسه خودش يه جايگزين پيدا كنه كه به جاش بميره وگرنه ازرائيل خودشو ميبره..اون بنده خدا در به در دنبال يه نفر ميگشت..اخرش هم یه نفرو پيدا كرد و اون شخص  به جاش مرد..وقتي طرف عذاب وجدان ميگيره و به ازرائيل ميگه بيا خود منو ببر..ازرائيل ميگه اون مرد به خاطر تو نمرد.اون مرد چون موقش بود .ولي چيزي كه باعث شد تو زنده بموني  فقط دعاي خير مادرت بود....
برو خوشحال باش كه چندين سال به عمرت اضافه شد...
بياييد قدرشونو بيشتر بدونيم..