تبليغاتX
MOON DANCER

MOON DANCER

  

         سلام ای سال نو                

       ای وام دار لحظه های روشن و زنده                                  

       سلام ای همیشه سبز،ای همیشه جاوید

      ای سبزی که با هر قدمت طراوت و شادابی را

      در یاخته یاخته وجودم نهادینه می کنی                         

      ای رویای اهورایی

      که در ذره ذره هوایت تازگی نهفته است

       ای فصل قاصدک ها                                    

       ای تلالو تصویر دخترکی بازیگوش در حوض ماهی              

      ای کوچه های شسته از باران

 دوستتان دارم                                                

 

 

خداوندا                                                                                                                   

  در این سال پر از نیکی و بهروزی

  به قدر مهر چون تو مهربانی

  روزی ام را عاشقی فرما     

 

خداوندا                                                  

  روح خسته ام را در این سال

  با سخاوت خودت آبیاری کن

  تا جوانه های عشق و امیدرا

  هر چه سبز تر پذیرا باشم                          

 

خداوندا

  به من باور تغییر را عطا کن                                                

 تو خار هر کدورت را به گلبرگ گذشتی                              

  به من نیز این موهبت را بیاموز

 

خداوندا                                                         

  هفت سین عیدمان را

  سایه سار سبز سیمای سحرخیزان سرو اندیش ساعی

  مرحمت فرما...                                                                   

 

  (عشق بی بهانه است،برای عشق ورزیدن در این سال دنبال بهانه نباشید.)

                               

 

+نوشته شده در دوشنبه بیست و هفتم اسفند 1386ساعت19:40توسط فروه | |

اول سال ۸۷ رو به همه ی شما تبریک میگم و واقعا امیدوارم سال خوب و پر برکتی برای شما باشه....

سال ۸۶ رو چه جوری گذروندید؟چیا یاد گرفتید؟دل کیارو شکوندید؟با کیا اشنا شدید؟چه خاطرات تلخ و شیرینی بدست اوردید؟نهایتش به کجا رسیدید؟؟؟

این سال زیاد سال خوبی برای من نبود .حتی نفهمیدم چه جوری گذشت.....ربعش تو غمو اندوه...ربعش تو خواب...ربعش تو حسرت...و باقیش تو نفرت....

چه خوبه که ما مینویسیم .این یه جور تخلیه ی ذهنه.باعث میشه اسوده و راحت بشی تا دائم این افکارتو با خودت اینور و اونور نکشی...

چه سال سختی بود.چه اتفاقایی که واسه من نیوفتاد که همه و همه بر می گرده به خودم و رفتار خودم..(چون معتقدم رفتار دیگران متاثر از رفتار خودمونه)

جز قضیه ی رفتنم به مکه که بزرگترین شانس زندگیم بود هیچ نکته ی مثبت دیگه ای تو امسال ندیدم.چون فکر میکنم فقط زنده بودم ولی زندگی نکردم...

غصه خوردم به خاطر کارایی که کردم .کارایی که نکردم .حرفایی که زدم. و حرفایی که نزدم...و به خاطر نگفتنش هزاران بار خودمو سرزنش کردم.چقدر دوست داشتم ولی دوستم نداشتند.چقدر اعتماد کردم اما حتی سعی نکردن اعتمادمو جلب کنن.چقدر محبت کردم اما محبت ندیدم.کجای کارم ایراد داشت؟چرا؟چرا اینقدر که به دیگران اهمیت می دادم بهم اهمیت نمیدادند.به راحتی از کنارم گذشتند.این دردناکه..سخته.خیلی سخته.......باید چیکار کنم.؟؟؟

حالا فکر میکنم به این کارام.اینکه به خاطر چیا غرورمو شکستم.به کیا اعتماد کردم.رو کیا حساب کردم .و به چیا و  کیا عادت کردم.........

البته همش غمناک نبود .بالاخره شادی هم توش داشت.با تمام این اوضاع و احوال تو دانشگاه معدل الف شدم در حالی که واقعا فکر می کردم مشروط بشم........

حالا که می خوام خودمو جمو جور کنم می بینم ثمره ی این یه سال برای من این بوده:

یه مدت:ای کاش اینطور میشد

یه مدت:ای خدا......

یه مدت:ای کاش اینطور نمیشد.

حاصلش شد نگرانی.افسوس.دلتنگی .پشیمونی و در اخر تاسف.

اینا رو با هم جمع کردم شد حماقت .شد خجالت.(خجالت از خودم).از بقیه ی عمرم کم کردم شد فقط و فقط یه تجربه....که باید ازش درس بگیرم.

لزومی نداره که فقط دنبال خوشی ها باشیم و از اونا نهایت استفاده رو بکنیم.گاهی  یه اتفاق ساده و تلخ سال ها تجربه به تو می اموزه که فقط و فقط خودت باید تجربه می کردی تا به این نتیجه میرسیدی.

اما نتیجه ای که گرفتم از این سال این بود:دیگه به هر کسی اعتماد نکنم.هر کسی رو دوست نداشته باشم و به هر کسی هم اجازه ندم رومن تاثیر بزاره.......

به هر حال این سال با تمام خوبی ها و بدی هاش گذشت و من می خوام سال نو خودم و افکارم و احساساتم و ..... نو کنم

میشه هر لحظه بهتر از گذشته بود .

بهتر از گذشته زندگی کرد.

و بهتر از گذشته.......

((تصور می کنم اگر هر انسان در روز فقط یک ربع ساعت به فکر زندگی خود و اصلاح ان باشد .سعادتمند خواهد شد .ولتر  . ) )             

                                                                     

+نوشته شده در پنجشنبه بیست و سوم اسفند 1386ساعت16:18توسط فروه | |

یکی از مواردی که ما ادما همیشه باهاش روبرو بودیم ارزوهای دورو درازی است که در غالب رویا به ذهنمون میرسه و فضای ذهنمونو پر میکنه....

روانشناسا معتقدند اگه انسان بتونه به رویاهای شیرین خودش جهت بده میتونه از اونا برای رسیدن به هدفش استفاده کنه.

اگه رویاها متوالی و ممتد باشند رنگ واقعیت خواهند گرفت..

البته این رویا پردازی باید در کنار تلاش باشه در این صورته که می شه به موفقیت دست یافت....

بخوانید تا به شما داده شود..

خداوند می فرماید:((ادعونی استجب لکم))          یعنی بخوانید مرا تا استجابت کنم شما را

این یعنی خواهش کردن و خواستن....در واقع دعا کردن هم نوعی رویه پردازی مثبته..

اگر از صمیم قلب دعا کنیم و بخوایم خداوند به ما عطا میکنه...

مثلا وقتی واسه بیماری دعا می کنیم تا دوباره سلامتیشو بدست بیاره.در حقیقت تو ذهن خودمون اون رو در حالت سلامت کامل می بینیم و در رویامون اونو سالم فرض میکنیم.این خودش انرژی مثبت ساطع میکنه که می تونه به نفع بیمار تموم بشه...

یادتون باشه هدف من تشویق شما به رویا پردازی نیست بلکه می خوام بگم می تونید با جهت دادن به رویاهاتون زندگی بهتری داشته باشید...

(رویا اولین قدم برای رسیدن به هدف است)....

وقتی ادم رویا پردازی میکنه یا ارزویی رو تو ذهنش شکل میده به ضمیر نا خود اگاهش اجازه میده که بتونه ایده ال فکر کنه .همین امر سبب میشه که ذهن ناخود اگاه راه هایی رو برای رسیدن به هدف پیدا کنه و حرکتشو به سمت ان هدف شروع کنه..

بازم میگم :رسیدن به هدف تنها و تنها در سایه ی پشتکار و تلاش ممکن است و اگر رویا پردازی بدون پشتکار باشد کاری عبث و بیهوده است.....

(امید در زندگانی انقدر اهمیت دارد که بال برای پرندگان)

+نوشته شده در شنبه یازدهم اسفند 1386ساعت0:56توسط فروه | |

اموختم که بهترین کلاس دنیا محضر بزرگترهاست

اموختم که هیچ کسی کامل نیست ,مگر اینکه عاشق او شوی

اموختم که هر چه زمان کمتری داشته باشم کارهای بیشتری انجام میدهم

اموختم که اگر به هیچ طریقی قادر نیستم .کمک کنم برای او دعا کنم

اموختم که هر چه ادمی نسبت به جبر زمانه اش جدی باشد اما همیشه به دوستی نیاز داردکه بتواند بدون تکلیف و ساده لوحانه با او برخورد کند

اموختم که گاهی اوقات همه چیزی که انسان نیاز دارد دستی برای گرفتن و قلبی برای درک شدن است

اموختم که باید شکر گذار باشیم که خداوند هر انچه را از او خواستیم به ما نداده است

اموختم که زیر ظاهر سرسخت هر انسانی فردی نهفته که خواهان تمجید و دوست داشتن است

اموختم که وقتی در بندر غم لنگر می گیری .شادی در جای دیگر شناور است

اموختم که همه خواهان انند که در اوج قله زندکی کنند اما همه شادی ها و پیشرفتها زمانی رخ می دهد که در حال صعود به ان هستی

اموختم که زندگی سخت است.ولی من سخت ترم........

(بخشی از بزرگترین نعمت های خدا برای انسان بی جواب گذاشتن برخی دعاهای اوست)

+نوشته شده در چهارشنبه یکم اسفند 1386ساعت11:29توسط فروه | |